कविता- पायरी बाप माझा म्हणायचा, आपण आपल्या पायरीनं रहावं. हत्ती होऊन लाकडं फोडण्यापेक्षा, मुंगी होऊन साखर खावं. बाप माझा म्हणायचा! बाप माझा म्हणायचा, वरच्या पायरीवर गर्दी असते. जातीवाद्यांची वर्दी असते. पायात पाय घालून कुणी तोंडावर आपटतील, चुकून झालं! चुकून झालं! म्हणत पाठ वरून थोपटतील. बाप माझा म्हणायचा! बाप माझा म्हणायचा, विश्वास आपला जिंकण्यासाठी, वरच्या पायरीवरचे कुणी खाली सुद्धा येईल. आले कुणी खाली म्हणून विचारात बदल होत नाही, जात ही अशीच असते, जाता जात नाही. बाप माझा म्हणायचा! बाप माझा म्हणायचा, आलं कुणी आडवं म्हणून, वरच्या पायरीवर जायचं कधी सोडायचं नाही. पाडलं! पाडलं! म्हणत रडत-कुढत बसायचं नाही. बाप माझा म्हणायचा! बाप माझा म्हणायचा, नकळत कुणी करील घात, आपले वाटणारेच घालतात आपल्या अब्रूला हात. चुकलं! चुकलं! म्हणून कुणी पाय सुद्धा धरतात, 'आम्ही असे नाहीत' म्हणत खात्या घराचे वासे हेरतात. बाप माझा म्हणायचा! बाप माझा म्हणायचा, आम्ही आता बदललोय म्हणत कुणी घरातसुद्धा घुसतील. गूज मनीचे जाणून घेण्यासाठी अश्रू सुद्धा पुसतील, सरळपणावर आपल्या ...
Mikharara is an independent educational and public affairs blog dedicated to providing informative, analytical, and research-based content on education, economics, public policy, social issues, cooperative movement, current affairs, and career guidance. The objective of this platform is to present facts, analysis, and informed opinions in a simple and understandable manner for students, researchers, teachers, competitive examination aspirants, and general readers