Kharara

का ल उत्तरप्रदेशातील विधानसभा निवडणुकीवर चर्चा सुरू होती. समाजवादी पक्षाने भाजपपुढे मोठे आव्हान उभे केल्याच्या पार्श्वभूमीवर दोन्ही पक्षांच्या बाजूने एकमेकांवर जोरदार आरोप प्रत्यारोप सुरू होते. गेली पाच वर्षे उत्तरप्रदेशावर निर्विवाद सत्ता गाजवलेल्या भाजपच्या महिला प्रवक्त्या उत्तरप्रदेशच्या दुरावस्थेला भाजपेतर पक्ष कसे जबाबदार आहेत हे ओरडून सांगत होत्या तर योगी आदित्यनाथ आणि भाजप कसा उत्तरप्रदेशमध्ये अपयशी (नकारा) ठरले आहेत हे समाजवादी पक्षाचा प्रवक्ता सांगत होता. योगी आदित्यनाथ यांना त्याने नकारा म्हणताच भाजपच्या महिला प्रवक्त्या जोरदार सांतापल्या. ही महिला प्रवक्त्याची दखल घेण्याइतकी मोठी नसली तरी 2014 साली अखिलेश यादव मुख्यमंत्री असताना उत्तरप्रदेशातील वाढत्या अत्याचाराच्या निषेधार्थ आंदोलन करताना अखिलेश यांना बांगड्यांच्या आहेर पाठविला होता त्यामध्ये ही महिला प्रवक्ता आघाडीवर होती. ही बाब ही चर्चा घडवून आणणाऱ्या सूत्रसंचालकाच्या पक्की लक्षात होती. चर्चा म्हणजे विरोध होणारच याचे भान न राहिलेल्या या महिला प्रवक्त्याला त्यांनी प्रश्न केला, "2014 मध्ये अखिलेश यादव मुख्यमंत्री असत...

  कविता- लोकशाही नावाचे जंगलामध्ये.. लो कशाही नावाच्या जंगलामध्ये एक नवीन सिंह राजा झाला, "छपन्न इंच छाती माझी" असा त्याने गाजावाजा केला. सत्तासूत्रे  हाती घेताच त्याने नवीन घोषणा केली, हुकूमशाहीलाच लोकशाही म्हणण्याची मग प्रथा सुरू केली. लोकशाही नावाच्या जंगलामध्ये....... गरीब बिचाऱ्या प्राण्यांवर अत्याचार सुरू झाले, जो जो विरोध करील त्याला मग जंगलद्रोही ठरवले गेले. सिंहाचा तो कावा बघून जंगल सारे हादरले, 'राजाला विरोध म्हणजेच राजद्रोह', संकट अनेकांवर गुदरले, लोकशाही नावाच्या जंगलामध्ये....... संधीसाधू कोल्हे - लांडगे सत्तेच्या वळचणीला गेले, पाठोपाठ झेंड्यांचे जुलूस आले, गेंड्यांचेही कळप आले. झुंडशाहीच्या वणव्यामध्ये कित्येकजण खाक झाले. लोकशाही नावाच्या जंगलामध्ये....... विविधतेने नटलेल्या जंगलात, एकाच धर्माचे पेव फुटले. विविध धर्माचे प्राणी सैरावैरा पळत सुटले, लोकशाही नावाच्या जंगलामध्ये....... राजाला विरोध म्हणजे विकासाला विरोध, सूत्र नवे निश्चित झाले. हुकूम राजाचा धुडकावणारे अनेकजण तुरुंगात गेले. लोकशाही नावाच्या जंगलामध्ये....... कोण काय खावे? कोणी काय घ्यावे? कोणी...

क विता - मी मुस्लिम स्त्री आहे होय मी मुस्लिम स्त्री आहे, कृपया माझा बाजार मांडू नका. मी तीच आहे जिने देशाच्या स्वातंत्र्यासाठी आयुष्य वेचलंय, मी तीच आहे जिने ब्रिटिश सत्तेविरुद्ध बंड केलंय. मीच शाहीन बाग आहे, मीच आहे कश्मीर आणि  माणिपूरमधील तुमचा भयग्रस्त स्वर. मीच उभी आहे अन्यायाविरुद्ध, मीच आहे जामीया आणि अलीगढमधील तुमचा जयघोष. मी तोच इतिहास आहे, जो तुम्हांला पुसून टाकायचा आहे, मी तोच भूगोल आहे, ज्याचे तुम्हांला समूळ उच्चाटन करायचे आहे. मीच भगिनी आहे अन्यायग्रस्त बंधूंची, मीच आहे आपला पुत्र गमावलेली माता. मीच आहे पतीच्या आजारपणात उपचार करणारी,  काळजी घेणारी प्रेमळ पत्नी. मीच आहे धरती, मीच आहे आग, मीच आहे आकाश,  मीच आहे लबाडीने त्रस्त झालेल्यांचा बुलंद आवाज. मीच आहे नर्स, डॉक्टर, वार्ताहर, सैनिक आणि खुपकाही, मी असते बुरख्यात आणि बुरख्याशिवायही. मीच आहे दीन-दुबळ्यांचा आवाज. मीच आयुब, मीच खांनुम, मीच सिद्रा, मीच अझीम, मीच इस्मत, मीच राणा, मीच लक्षावधी दीप, सप्तसिंधूत चमचमणारी. होय मी मुस्लिम स्त्री आहे, जी तुमच्यासाठी सतत ज्योत घेऊन वावरत असते. होय मी मुस्लिम स्त्री आहे, ...

केंद्र सरकारने दिनांक १६ डिसेंबर २०२१ रोजी मुलींच्या विवाहाचे किमान वय १८ वर्षांऐवजी २१ वर्षे करणारा प्रस्ताव (बालविवाह प्रतिबंध (सुधारणा) कायदा, २०२१ चा मसुदा केंद्रीय मंत्रिमंडळाच्या बैठकीत एकमताने पारित केला आणि त्याबाबत समाजात उलटसुलट चर्चा सुरु झाली. कोणताही निर्णय घेताना कसलीच चर्चा करायची नाही किंवा विरोधकांच्या मताला अजिबात किंमत द्यायची नाही हा ह्या सरकारचा जुना शिरस्ता. तो यावेळीही हे विधेयक पास करताना सरकार पाळेल असेच दिसते. त्यामुळे हे वय वाढविण्यामागील सरकारची काय भूमिका आहे हे कळायला काहीही मार्ग उपलब्ध नाही आणि सरकार पक्षातील कोणीही घटक यावर बोलायला तयार नाही. देशातील सामाजिक-आर्थिक-सांस्कृतिक वातावरण लक्षात घेता आजही देशातील मोठा वर्ग सामाजिक आणि आर्थिकदृष्ट्या  पिछाडीवर आहे. केंद्र सरकारच्याच आकडेवारी देशातील किमान ४०% जनता आर्थिक वर्ष २०१८ पर्यंत सामाजिक-आर्थिकदृष्ट्या मागास आहे म्हणजेच शैक्षणिक आणि सांस्कृतिक स्तर लक्षात घेता हा वर्ग खालच्या पायरीवर आहे. साहजिकच विवाहाच्या योग्य वयाबाबतची त्यांची समज तोकडी आहे. म्हणजेच तो विकासापासून आणि पर्यायाने आधुनिक जगापासून...